වසර දෙකක බ්ලොග්කරණය | 2nd Anniversary

මම මේ ‍පෝස්ට් එක දාන්නේ ගොඩක් සතු‍ටින්.. අවුරුදු දෙකක් එක දිගට සිංහල බ්ලොග් එකක් ලියනවා කියන එක මට නම් පහසු උනේ නෑ.. බ්ලොග් එකේ පලවෙනි උපන්දිනේදි කිව්වා වගේම ආයෙත් කරුණු කීපයක් මතක් කරන්න කැමතියි.. මම සිංහල බ්ලොග්කරණයට පිවිසුනේ අපේ මල්ලි‍ගේ බ්ලොග් එක දැකලා.. ඒ ව‍‍ගේම සිංහල බ්ලොග්කරුවෙන් විදිහට ඉදිරියට එන්න අත දුන්නු සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ සංසදයටත් ස්තුතිවන්ත වෙන්න ඕනා..

මට මතකයි මම බ්ලොග් එක ලියන්න ගත්තු කාලේ සිංහල බ්ලොග් තිබුනේ තුන්සීයක් විතර. ඒවයිනුත් හරියට කෙරෙන ඒවා සීයක් තියෙන්න ඇති. බ්ලොග් එක මුලින් පටන් ගත්තු කාලෙ හිටපු යාලුවෝ ගැන කියනවා නම් හසියා, ඉන්දරේ, දසුන්, පහන්, චමිල, ලසිත, තමීර, ධනික, මාධව හබරකඩ, ශාකුන්තල, කාලිංග, මලින්ත විශේෂයි... නම නොකිවුන පැරැන්නෙක් ඉන්නවා නම් කමා කරත්වා..

මම මුල් කාලේ ලියපුවා දකිනකොට නම දැන් මටම හිනා යනවා.. ඇත්තටම මේ බ්ලොග් ලිවිල්ල මගේ ලිවීමේ වගේම අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ හැකියාවෙත් ලොකු වෙනසක් කලා කියන්න පුලුවන්. පොඩ්ඩක් ම‍ගේ මුල් කාලෙ පෝස්ට්.. අවුරුද්දක් විතර ගියාට පස්සෙ පෝස්ට්.. ඒ වගේම මේ කාලෙ පෝස්ට් බැලුවා නම් ලොකු වෙනසක් දකින්න පුලුවන්..

මධ්‍යකාලීනව මාත් එක්ක වැඩ කරපු කට්ටියත් මතක් කරන්න ඕනා.. ඒ අතරින් ලාංකීය සිතුවිලි කණ්ඩායම විශේෂයි.  නම් වශයෙන් කියනවා නං ඉතිං වැප්, චතුරංග, සහන්, සුමින්ද අයියා, තරිඳු සහ බුද්ධි තමයි. ඒවගේම  හසී පවුල.. බස් එකේදි නිතරම උදව්වට ඉන්න මරණෙ, රවා, ඒ ‍වගේම මගේ බ්ලොග් ගෝලයෙක් වෙන Confiuzed ප්‍රෝග්‍රැමර්වත් මතක් කරන්න ඕනා..  ඒ වගේම අපේ කමෙන්ට් නැති ඒත් පිස්සු හැදෙන ලිපි ලියන ගෙහාන්.. කෝච්චි ඇංජිං කිව්වම තමා අදුරන්නේ :D ආ.. ඇයි අප්පේ කරදරකාර බනියා, අසල්වැසි බුල්ටෝ හෙවත් ශාමින්ද, දුකා, ඉෂාන් මල්ලි, තිලිණ බුවා, මුචලින්ද, ගයන්ත, පසන්, රොකියා, පණුවා,  එකී මෙකී නොකී හැමෝම වගේම ජනනි අක්කාවත් ආදරෙන් මතක් කරනවා..  ඇයි බස් සෙට් එක.. (බස් සෙට් එක කිව්වම බස් දුවන හැමෝම අයිතියිනේ..  හැබැයි ඊට වඩා ලේසී සිංහල බ්ලොග් ලියන සෙට් එක කිව්වා නං :D )

ඒ වගේම බ්ලොග් ලිවිල්ලයි ලාංකිය සිතුවිලි සින්ඩිකේටරය නිසයි අඳුන ගත්තු බටුවන්ගල මහා විද්‍යාලයේ අරුණ සර් ඇතුළු මල්ලිලා නංගිලා ටිකත් මතක් කරන්න ඕනා.

බ්ලොග් ලිවිල්ල නිසා අඳුන ගත්තු අය නම් බොහෝයි.. ඔක්කොගෙම නම් දාන්න බෑ.. හැමෝම මේ වෙලාවෙ මතක් වෙන්නෙත් නෑ.. ඒත් ඉතිං මෙච්චර දුරක් ආපු එක ගැන සතුටුයි.. දිගටම ලියන්න බලාපොරොත්තු වෙනවා..

ඒ වගේම පුංචි විශේෂත්වයකුත් තියේ.. මම බ්ලොග් ලියපු 2009, 2010  අවුරුදු දෙකේම අවුරුද්දට පෝස්ට් 43යි.. ඒක දිගටම පවත්වාගෙන යන්නත් ඕනා :D

කොච්චර උනත් මේ ටිකත් කියලා යන්න ඕනා.. අපි හැමෝම වගේ මහන්සි වෙලා ලිව්වට.. මේ ලියන ඒවට හරි ඇගයීමක් ලැබෙන්නෑ කියන එකයි මගේ නම් හැඟීම..  අනාග‍තේදි වත් ඒ බාධක නැති වේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරනවා.. අපි අපේ ගමන යමු..

ඔන්න කණියාගෙන් හැමෝටම සුබපැතුම්..