අන්තර්ජාලය තුල කොටුවීම හා මනුස්සකම අහිමිවීම

මම ඇත්තටම මේ මාතෘකාව පිලිබඳ කතා කරන්න හිතුනේ මේක බොහෝ දෙනෙකුට බලපාන නිසා. අද ගොඩක් තරුණ තරුණියෝ තමන්ගේ කාලය ගත කරන්න පුරුදු වෙලා කියෙන්නේ අන්තර්ජාලයේ සත්‍යාසන්න මිතුරන් මිතුරියන් ඇසුරු කරමින්. ඇත්තටම ‍මේක වෙන්න හේතු කීපයක් තියෙනවා..

අන්තර්ජාලය තුල බොරු කරන්න හරිම පහසුයි. කොල්ලෙක් නම්, වීරයෙක්.. කෙල්ලෙක් නම්, මැක්සා කෑල්ලක් වෙන්න තියෙන අවස්ථා අනන්තයි (පැණියන්ගේ පිහිටෙන්). සමහරුන්ට යාලුවෝ දහස් ගනන්. Facebook එකේ උපන්දින මතක් කරලා දෙන නිසා උපන්දින සුබපැතුම් පිරිලා.. ඒත් කීයෙන් කීදෙනාද උපන්දිනයක් මතක ති‍යාගෙන සුබපතන්නේ..

මේ දේවල් නිසා අද අපේ කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ගමෙන් ඈත් වෙලා.. ගමේ දුප්පත් මනුස්සයාගේ කොල්ලට, කෙල්ලට කොම්පියුටර් නෑ.. ඉන්‍ට‍නෙට් නෑ.. එතකොට උං ගොඩේ.. ඔන්න ඕවා තමයි අද බොහෝ දෙනෙක්ගේ ආකල්ප. ඒත් මම හිතන විදිහට නං උං අපිට වඩා පොලවේ පය ගහලා ජීවත් වෙනවා.. ගමේ ඕන මනුස්සයෙක් අඳුනනවා. මනුස්සකම අඳුනනවා..

බ්ලොග් වල, buzz වල බණ කියන කීයෙන් කී දෙනාද පන්සලේ හාමුදුරුවන්ව අදුරන්නේ.. කීයෙන් කී දෙනාද පෝයකට පන්සල් යන්නේ.

ම‍ට මතකයි කවුරු හරි කියලා තිබ්බා.. ගමේ මිනිස්සු ටික Facebook එකේ හිටියා නම් අදුරගන්න තිබ්බා වගේ කතාවක්.. ඔන්න ඕකයි අද තත්වේ..

තාක්ෂණය තමන්ගේ වහලෙක් කරගන්න. තාක්ෂණයට වහල් වෙන්න එපා.