පන්සලට නැති ගෞරවය දේවාලයට..

ඉස්සර ටෙක්නිකල් ලිපි වලට මූලිකත්වය දුන්නත් බ්ලොග් එකක් ඇත්තටම තමන්ගේ පුද්ගලික අත්දැකීම් වලිං සම්පූර්ණ වෙන්න ඕනා කියන කාරණය නම් මම තරයේම විශ්වාස කරනවා. අපි මගතොටදී කොයි තරම් සිදුවීම් වලට මුහුණපානවද..  මේත් ඒවගේම මම දැකපු දෙයක්..

මම මගේ සේවා ස්ථානයට යන්නේ බස් එකේ. පාර ඇවිල්ලා 224 (නිට්ටඹූව-ගිරිඋල්ල).  මම වැඩිය බස් වල ගමන් කරන්න පුරුදු උන කෙනෙක් නෙමෙයි. කෝච්චියෙම තමයි ගමන. ඒත් ඉතිං මට ඕන හැම තැනටම කෝච්චි නැති නිසා බස් එකේ යනවා :D

මුලින් දවසක් දෙකක් බස් එකේ ගියා.. බස් එකේ මිනිස්සු ගැන  එච්චර අයිඩියා එකක් නැ. මොකද පලවෙනි දවසෙම මට වැරදිලා හෝල්ට් එකක් පහු වෙලයි බැස්සේ. ඉතිං බහින තැන ගැන අවධානයෙන් ගියා මිසක් යන මිනිස්සු ගැන ගානක් නැ..

දවසක් දෙකක් යනකො‍‍ට පාර ටිකක් හුරුයි.. දැං ඉතිං යන අතරේ බස් එක නිරීක්ෂණය කරනවා.. දවසක් අහම්බෙන් වගේ මම දැක්කා බස් එකේ බොහෝ දෙනෙක් එකපාරටම ඉඳගෙන ඉන්න සීට් එකෙන් පොඩ්ඩක් ඉස්සෙනවා.. නිකං පස්ස පැත්තේ ‍මොනවා හරි ඇනෙනවා වගේ  :D මම ෆුල් හොල්මන්.. දෙවනි දවසෙත් බැලුවා.. බැලින්නම් බස් එක දේවාලයක් පහු කරන් යනවා.. ඒ දේවාලෙ බලේට තමා  කට්ටිය උඩ යන්නේ..

ඔය යන පාරෙම ලස්සන පන්සලක් තියේ.. මුං නැගිටිනවා තියා බලන්නෙවත් නැ... මේකට හේතුව විදිහට මම නම් දකින්නේ මිනිස්සුන්ගේ බය. දේවාල වල මම දන්න තරමින් නම් ඉන්නේ යක්කු. ‍මොක‍ද දෙවිවරු කවදාවත් ඔය වගේ කලුවර දුං වැදිච්ච තැන් වල ඉන්නෙ නෑ..

මේ පින්බර පොසොන් පෝය දිනයේ වත් මේ මිනිස්සුන්ගේ මිත්‍යාදෘෂ්ටික මති මතාන්තර නැති වේවායි පතනවා.

සැමට සම්මා සම්බුදු සරණයි !