කණියාගේ සටහන අනූනමයෙන් සීයට

කණියාගේ සටහනේ සියවෙනි ලිපියත් ලියවුනා. ලිපි තුන් හාරසීය ලියන අයත් එක්ක සීයක් ලියපු එකත් කජ්ජක්ද.. ඒත් මම අද ඇත්තටම සතුටු වෙනවා මගේ බ්ලොග් එක කියවපු කෙනෙක් ඒකෙන් මොකක් හරි දැනුමක් හෝ අත්දැකීමක් තමන්‍‍ගේ ජීවිතයට ගන්න ඇති කියලා. මොකද මම කවදාවත් ලියපු දෙයකින් ‍තවත් කෙනෙක්ට වැරදි මාර්ගයක යන්න අනුබල දීමක් සිදු කලේ නැ.

මේ දවස් වල සිංහල බ්ලොග්කරණය ගැන ලියන්න හිතුනා, කියවලා තමන‍්ගේ අදහස් ඉදිරිපත් කරන්න කියලා ආරාධනා කරනවා.

බ්ලොග් කරණය සදාචාරාත්මකව සිදුකල යුතුයි කියන මතයේ මම එදා ඉඳන්ම හිටියා. නමුත් අද සමහරෙක් මේ සදාචාරාත්මක භාවය පිලිබඳ කිසි සැලකිල්ලක් නැ. උදාහරණයක් විදිහට ගන්නවා නම් සමහරු බ්ලොග් එකේ තමන්ගේ වීරත්වය පෙන්වන්නේ තමන් බේබද්දෙක් කියන එක මුලු රටටම කියාපාමින් (බොන හැම එකා‍ම මෙහෙම නැ). නැත්නම් තමන් කරපු බලු වැඩක් මහා වීරකමක් විදිහට බ්ලොග් එකේ දාන එකත් දැං එක්තරා ෆැෂන් එකක් වෙලා. අනිත් කාරණය තමයි බ්ලොග් එක මගින් අනිත් අයගේ අනුකම්පාව දිනාගැනීම. බ්ලොග් එකක් තියෙන්නේ තමන්ගේ දුර්වලකම්, අඩුපාඩු වැනි දේවල ප්‍රදර්ශනය කරන්න නෙමෙයි.

අනික තමයි තමන්ගේ බ්ලොග් එකෙන් මොකක් හරි දෙයක් හෝ අදහසක් තමන්ගේ පාඨකයන්ට ඉදිරිපත් කලා නම් ඒවාට ලැබෙන සදාචාරාත්මක ප්‍රතිචාර වලට උත්තර දෙන්න අපි බැදී සිටිනවා. කමෙන්ට් වලට බයේ පැනලා යන එක නෙමෙයි කරන්න ඕනා. ඒත් ‍කවුරු හරි කුනුහරුප කමෙන්‍ට් එකක් දාලා ගිය පලියට ඒක පබ්ලිෂ් කරලා ඒකට උත්තර බඳින එක මගේ මතයට අනුව නම් වැරදියි.


මේ මම කිවුවේ මම දකින වැරදි.. ගොඩක් අය එහෙම නැ කියන එකත් ‍ගොඩක් සතුටින් කියන්න ඕනා. ඒත් කිරි හැලියට එක ගොම බිංදුවක් වැටුනා නම් හොදටම ඇති.

සියලු බ්ලොග්කරුවන්ට කාරියන්ට සුබ අනාගතයක්!! ඒ වගේම මේ ලියන අයට මීට වඩා වටිනාකමක්, පිලිගැනීමක් ලැබේවායි ප්‍රාර්ථනා කරනවා.